Muziek
Aan | Uit

Bruno Condor, kunst en leven in de kunst

Van kindsbeen af was ik al gefascineerd door alles wat met kunst en creativiteit te maken had. Er was dan ook moeilijk iets te vinden wat me niet boeide. Alles is universeel, zeker het leven.

Sinds een 35-tal jaar ben ik dus in alles een universele en uiteraard ook een spirituele kijk en betekenis aan het zoeken.

Dit tracht ik ook te vertalen in mijn kunst. De natuur, het leven, het is overal om je heen. Van het kleinste bloempje of plantje tot het universele om ons allen heen. Alleen moeten we nog veel leren kijken, interpreteren en begrijpen. Allen ervaren we alle dagen drama, veranderingen, hindernissen, beloningen en uiteraard ook overwinningen. Alleen moeten we groeien en ontwikkelen. Het leven zelf is dan ook een onuitputtelijke bron van documentatie. Alles is verbonden en onderling afhankelijk, het fysische en het spirituele zowel als de persoon en zijn omgeving. Niets kan afzonderlijk verbeteren of verslechteren.

Ik tracht in mijn werk een positief gevoel en harmonie op te wekken door het aanspreken van deze gemeenschappelijke factor in elkeen aanwezig. Ook beschouw ik het begrijpen van de universele eenheid als een uitstekende manier om van communicatie in elke kunstvorm of elke mogelijke uitdrukkingsvorm een algemene culturele basis om op te bouwen. Maar laat ons natuurlijk de humor niet te vergeten.

Korte levensschets

Sinds mijn vijfde levensjaar deed ik niks anders dan tekenen, natekenen en bestuderen van onderwerpen, voorwerpen en kleuren. Dit vertaalde zich in een creatieve geest en polyvalente kundigheden naarmate ik ouder werd. Op mijn twaalfde begon ik me ook voor muziek te interesseren, daar dit ook iets mystieks en universeels bezit en een taal is die iedere cultuur,ongeacht de achtergrond herkent. Dit kwam ondermeer doordat mijn vader ook zanger-gitarist was in de jaren zestig bij ondermeer "the Kili Jacks" en "The Jokers". Mijn vader had in een dood hoekje nog een oude gitaar staan en dat in combinatie met mijn nieuwsgierigheid en vasthoudendheid gaf al gauw bevredigende resultaten. Op mijn zestiende speelde ik in mijn eerste groepje "10 bo 4". Daarna ben ik in tal van andere groepen en orkesten aan de slag gegaan, ondermeer bij Bobby Setter en James Last. Ook deed ik studiowerk voor andere groepen. Later ben ik de "Folktoer" opgegaan, wat nog steeds mijn grootste liefde is. Een zevental jaar speelde ik in de Ierse symphonische folkgroep "The Foggy Dew".

Tegelijkertijd volgde ik op verschillende scholen toneel en musicalles. Een negental jaar was ik actief in de musicalgroep "NUTS", een afkorting van "not useless type of society". Momenteel hou ik me voornamelijk bezig met eigen nummers te componeren en occasioneel eens een optreden te doen met "oudgediende" vrienden. Uiteraard kom je dan in de loop der jaren ook véél interessante personen tegen in dit wereldje en kan je ervaringen, ideeën en beschouwingen uitwisselen. Met schilderen ben ik wel maar op 25 jarige leeftijd begonnen en het was eigenlijk een toeval dat één van de bandleden van de Ierse folkgroep me aanspoorde dit eens te proberen. Aangezien ik geen enkele uitdaging schuw, ben ik daar op ingegaan en er ging een totaal nieuwe wereld voor me open. Het was nog een bijkomende manier om me uit te drukken naar mezelf en naar anderen toe. Mijn twee eerste schilderijen waren copies van Gustave Courbet (Ornans, 10 juni 1819 - La Tour-de-Peilz (Zwitserland), 31 december 1877) een Frans realistisch schilder, die als een voorloper van het impressionisme wordt gezien. Dit viel zeer goed mee en ik besloot om daar verder mee te doen. Maar door mijn werk kon ik dit niet lang in stand houden en heb dus maar korte tijd met olieverf geschilderd. Ondertussen had ik al een periode van 15 jaar niet meer geschilderd, totdat ik een jaar geleden een atelier vond. Ik kan er dagelijks schilderen, etsen, boetseren, enz... Toen ben ik weer begonnen met schilderen en heb me verder bekwaamd. Ook "tekenen naar levend model" heeft me veel geholpen.